Neurodivergentie in het onderwijs: omgaan met verschillen
In het onderwijs zijn er veel kinderen met 'etiketjes': ADHD, dyslexie, autisme-spectrum, hoogbegaafdheid... We weten allemaal dat er 'verschillen' zijn tussen kinderen. Net zo goed als dat er overeenkomsten zijn. Maar, er is niet één kind hetzelfde. Zelfs kinderen 'zonder' etiketjes hebben verschillende leer- en gedragsstijlen, verschillende verhalen en achtergronden, verschillende wensen en behoeftes. De 'etiketjes' geven hoogstens weer dat er iets specifiekere behoeftes zijn waaraan tegemoet gekomen moet worden voordat het kind kan gedijen en zich kan ontwikkelen. Het enige wat wij als volwassenen hoeven te doen, is het kind (of de jongere) te helpen ontdekken hoe de wereld voor hen werkt...
Wat helpt wel? En wat helpt niet? Wanneer gaat het makkelijk(er)? En wanneer lukt het niet?
Welke vaardigheden beheers je al? En wat vind je nog moeilijk? Hoe kunnen we je daarbij helpen?
That's it!
Als leerlingen de middelbare school verlaten, zouden ze allemaal antwoord moeten kunnen geven op deze vragen:
De rest komt vanzelf!
Relatie voor prestatie. Maar eerst de veiligheidsgradatie!
#INBALANZOPSCHOOL
MIJN WERELD EN IK
Stel je voor: je bent hoogbegaafd en je zit op school. Je snapt dingen snel maar je verliest daardoor ook sneller je interesse in wat er gedeeld wordt. De juf probeert je erbij te houden maar je gedachtes dwalen gewoon af bij de minutenlange uitleg... Daardoor lukt het maken van de opdrachten dan weer niet helemaal goed omdat je nét niet genoeg mee hebt gekregen...
Stel je voor: je hebt ADHD. Alle sensorische input (geluid, beelden, temperatuur) DENDERT bij je naar binnen. Je aandacht schiet alle kanten op omdat je brein probeert te duiden wat er allemaal gebeurt en je probeert te vertellen dat je ergens aandacht voor moet hebben.
In de klas lijkt het misschien of je onrustig bent maar de juf, of de meester, geeft je regelmatig feedback, of een standje, dat je moet gaan zitten en aan het werk moet. En precies dát maakt dat je nóg onrustiger wordt... want je wilt het (ook) graag goed doen maar je hebt het gewoon lastiger met al die prikkels, die overload aan informatie...
Stel je voor dat je dan een volwassene om je heen hebt die SNAPT hoe de wereld voor jou werkt en die jou helpt om je EIGEN handleiding te schrijven...
Stel je voor dat het helemaal ok is dat jij je eigen maniertjes hebt en je eigen behoeftes en dat IEDEREEN, binnen redelijke kaders, daaraan wil meewerken om ervoor te zorgen dat jij de dingen kan doen op een manier die bij JOU past...
Dat is de neurodivergentie-vriendelijke manier waar #INBALANZOPSCHOOL (ook) voor staat.
#INBALANZOPSCHOOL
TIJDJE UIT (even pauze nemen)
Soms rammelt het gewoon alle kanten doen. Bij ons, of bij de kinderen.
Dan is het gewoon fijn als anderen dat begrijpen en daar niet al te moeilijk over doen.
Als je dan ook nog de regie krijgt van de juf, of de meester, en je neemt deze verantwoordelijkheid serieus, dan staan alle seinen op groen om te leren hoe de wereld voor jou werkt, op een manier die bij jou past en alles een beetje fijn op elkaar afgestemd is.
Een tijdje uit, een korte pauze, is dan een prima middel om te ontprikkelen, even te kalmeren, je brein even pauze te geven of even je lijf in beweging te zetten.
Download de graphic nu bij downloads!
#INBALANZOPSCHOOL
VAROMETER
De Varometer, oftewel de vak-thermometer, kan helpen om de behoeftes van een kind of jongere per vak of onderwerp helder te krijgen. Word je uitgedaagd? Beschik je over de juiste vaardigheden? Heb je plezier in wat je aan het doen bent? Hoe ervaar je de relatie met de docent? Voel je je gezien en gehoord?
Door de varometer als tool in te zetten, help je het kind te visualiseren waar het staat in zijn of haar ontwikkeling, waar nog eventuele gaten zijn die gedicht moeten worden, wat mogelijk helpt én wat eventuele wensen zijn. Het helpt om later antwoord te kunnen geven op de vragen: Wie ben ik? Wat kan ik? Wat wil ik? Wat past bij mij?
Kinderen, of jongeren, hebben vaak helemaal niet zoveel nodig. Ze willen dingen op hun eigen manier kunnen doen, in hun eigen tempo, met de juiste ondersteuning (van voordoen, naar samen doen, naar zelf oefenen met ondersteuning en daarna zelf doen). Geef hen keuze-mogelijkheden: wil je de eerste opdracht samen doen, zodat je even kunt checken of je alles snapt, of ga je meteen zelf aan de slag? Wil je je huiswerk alvast gaan maken of heb je nog behoefte aan wat extra uitleg?
#INBALANZOPSCHOOL
HOOGBEGAAFDHEID
Na het lezen van het boek 'Een leven lang hoogbegaafd' werden een paar dingen helder. Dit is (ook) een wereld apart. En toch ook weer niet. Iedereen moet ontdekken hoe de wereld voor hem of haar werkt maar als HB'er denk je simpelweg sneller en diepgaander. En je voelt ook nog eens intens.Je hebt vaak een mega-creatief brein en je gaat 'uit' als het te langzaam gaat. Dan ga je copingsstrategieën inzetten om je hoofd boven water te houden in een wereld die veel te sloom en te saai is... Er is ondertussen genoeg informatie beschikbaar.
Bij deze, in ieder geval, twee graphics om het gesprek op gang te brengen. Schroom niet om een professional erbij te betrekken! Alleen ga je sneller (denken de meesten) maar samen kom je verder! We kunnen van én met elkaar leren. De graphics zijn:
Neem ook een kijkje op de website van SLO over hoogbegaafdheid:
#INBALANZOPSCHOOL
